archive company

Obowiązkiem przedsiębiorców jest rozliczanie się z fiskusem. Co ważne, nie w każdym przypadku wystarczy do tego tylko księga przychodów i rozchodów. Niektóre podmioty gospodarcze zobowiązane są to prowadzenia tak zwanej pełnej księgowości. Na czym ona polega i co trzeba o niej wiedzieć? Sprawdźmy!

Co to jest pełna księgowość?

Pełna rachunkowość wymaga od przedsiębiorców całkowitej transparentności. Jest to najbardziej złożony i skomplikowany sposób prowadzenia ksiąg handlowych. W je przypadku obowiązkiem księgowania podlegają wszelkie operacje, jakie są przeprowadzane przez firmę. Przedsiębiorca musi więc pilnować dokładnych rozliczeń wszystkich transakcji finansowych swojej firmy. Pełna księgowość ma swoje zalety, a przede wszystkim właściciel przedsiębiorstwa może w każdej chwili sprawdzić sytuację finansową spółki. Ten rodzaj prowadzenia ksiąg handlowych powiązany jest też z inwentaryzacją majątki firmy i zobowiązaniami dotyczącymi pozostałych podmiotów. Prowadzenie pełnej księgowości przeciwdziała nadużyciom i pomaga przedsiębiorcom w określeniu swoich zobowiązań wobec US. Co ważne, nie obejmuje ona jedynie kwestii majątkowych, gdyż dotyczy też prowadzenia kart wynagrodzenia pracowników.

Pełna księgowość- krok po kroku

Nie wszystkie formy rozliczania z urzędem skarbowym można zastosować w danym przedsiębiorstwie. Wiele bowiem zależy od jego charakterystyki i specyfiki działalności. Kiedy pełna księgowość jest wymagana? Pełna rachunkowość dotyczy: spółek partnerskich, spółek jawnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i samych osób fizycznych. Wymogiem jest jednak to, iż przychód za ubiegły rok wynosi w polskiej walucie minimum równowartość 1200000 euro. Jeżeli jednak przychodzi nie osiągnęły tej wartości, wówczas pełna rachunkowość nie jest wymagana. Wtedy do wyboru są inne formy rozliczenia.

Jak wygląda prowadzenie pełnej księgowości?

Prowadzenie pełnej księgowości polega przede wszystkim na właściwym księgowaniu wszelkich operacji wykonywanych przez podmiot gospodarczy. Mowa tutaj o wszystkich transakcjach, przelewach wychodzących i przychodzących oraz operacjach związanych z magazynem. Wszystkie zdarzenia gospodarcze są ewidencjowane przy pomocy dokumentów księgowych w księgach rachunkowych, czyli: kont księgi głównej, dzienników, kont ksiąg pomocniczych, wykazów składników aktywów i pasywów, zestawienia obrotów i sald kont księgi głównej oraz ksiąg pomocniczych. Ewidencja prowadzona jest najczęściej w postaci komputerowej, co wpływa na wydajność pracy. Co ważne, należy pamiętać o tym, aby na dokumentach potwierdzających zdarzenia gospodarcze wpisywać daty, natomiast dowodom księgowym nadawać datę i numer. Księgi muszą być prowadzone w sposób jednorodny i spójny, ponadto należy korygować wszelkie błędy. Wszystkie zdarzenia muszą być natomiast jasno opisane, ponadto należy uzgodnić kwoty w PLN. Zapisy muszą być natomiast oznaczone automatycznie nadanym numerem, wraz z uwzględnieniem danych o osobie, która go nadała. Trzeba też mieć na uwadze, że pełna księgowość wymaga regularnych sprawozdań (rachunek zysków i strat, bilans itp.)

Pełna księgowość – limit 2022

Jak wygląda księgowość 2022? Obowiązek przejścia na pełną rachunkowość następuje w chwili, w której przychody netto ze sprzedaży towarów, usług i operacji finansowych wyniosły w poprzednim roku obrotowym więcej niż 200 000 euro wyrażonych w walucie polskiej. Za przelicznik uznaje się kurs za euro w stosunku do złotego na 1 października roku poprzedzającego. W dniu 1 października 2021 roku kurs ten wynosił 4,5941 zł za 1 euro, a więc pełną księgowość wraz z początkiem roku 2022 muszą wprowadzić do swojej działalności firmy, które w roku 2021 osiągnęły limit 9 188 200 zł.

Pełna księgowość – limit 2023

Jeżeli podmiot gospodarczy w roku 2022 przekroczył lub osiągnął limit przychodów na poziomie 9 654 400 zł, wówczas w 2023 ma on obowiązek wdrożenia pełnej księgowości. Jak widać, limit ten w kolejnym roku wzrósł o 466 200 zł.

Księgowość uproszczona, a pełna

Księgowość uproszczona kierowana jest do: spółek jawnych osób fizycznych, osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek partnerskich, ale też pewnych spółdzielni socjalnych czy stowarzyszeń. Warunkiem jest to, że ich przychody nie przekroczyły limitu 2 mln euro za poprzedni rok obrotowy. Jeśli chodzi o księgowość pełną jest ona dedykowana między innymi, spółkom z ograniczoną odpowiedzialnością, spółkom akcyjnym czy komandytowym, jak i pozostałym przedsiębiorstwom, których przychody za poprzedni rok obrotowy wyniosły powyżej 2 mln euro.

Biuro rachunkowe- pełna księgowość

Prowadzenie pełnej księgowości jest dla firm nie lada wyzwaniem. Wiele przedsiębiorstw zatrudnia szereg pracowników zajmujących się rozliczaniem podatków, opracowywaniem bilansów finansowych czy zarządzaniem fakturami. Samodzielnie prowadzenie księgowości może wydawać się korzystniejszym rozwiązaniem, aczkolwiek wymaga ogromnej wiedzy i sporej ilości wolnego czasu. Co ważne, nieprawidłowe rozliczanie się z fiskusem może nieść ze sobą poważne konsekwencje prawne i finansowe. Najlepiej więc powierzyć pełną księgowość specjalistom z biura rachunkowego.

archive company

Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą mogą przekazać samochód, czyli składnik majątku będący środkiem trwałym firmy, na cele prywatne. Taki zabieg należy jednak prawidłowo udokumentować, szczególnie jeśli chodzi o kwestie podatkowe.

SAMOCHÓD FIRMOWY JAKO ŚRODEK TRWAŁY

Firmowy samochód stanowi środek trwały w działalności gospodarczej. Oznacza to, że jest to składnik majątku o przewidzianym okresie użytkowania – dłuższym niż rok. Takie auto stanowi zatem własność lub współwłasność podatnika i zostało nabyte w jego własnym zakresie. Jest kompletne i zdalne do użytku oraz będzie wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dlatego też samochód firmowy należy wprowadzić do ewidencji środków trwałych. Trzeba zrobić to najpóźniej w miesiącu przekazania go do użytkowania. Warto również poddać go amortyzacji, czyli ustalić koszt zużycia w czasie.

PRZEKAZANIE SAMOCHODU NA CELE OSOBISTE

Przedsiębiorcy od wielu lat praktykują wycofanie składników majątku firmy i przekazywanie ich na cele osobiste. Oznacza to, że formalnie przenoszą go z użytkowania działalności na cele wyłącznie prywatne. Przeniesienie samochodu do majątku prywatnego to moment zaprzestania jego użytkowania w działalności gospodarczej i rozpoczęcia zarządzania nim w ramach majątku osobistego. W praktyce oznacza to zaprzestanie dokonywania odpisów amortyzacyjnych od miesiąca następnego po miesiącu wycofania. W momencie przeniesienia samochodu do majątku prywatnego podatnik musi sporządzić protokół przekazania środka trwałego na cele osobiste. Taki dokument staje się częścią dokumentacji księgowej firmy. Protokół przekazania środka trwałego powinien zawierać datę sporządzenia równoznaczną z dniem przekazania środka, dane przedsiębiorcy (nazwa, adres, NIP), określenie składnika majątku (nazwa, numer w dotychczasowej ewidencji środków trwałych, inne dane, jak np. miejsce dotychczasowego użytkowania), podpis przedsiębiorcy oraz dane dotyczące opodatkowania VAT. Podatnik musi wykreślić samochód z ewidencji środków trwałych i przygotować protokół likwidacji lub dokument LT na okoliczność wycofania środka trwałego z działalności z zaznaczeniem wycofania samochodu na cele osobiste.

WYCOFANIE SAMOCHODU Z FIRMY A VAT

Opodatkowaniu VAT[1](podatek od towarów i usług) podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Polski. Zgodnie z literą prawa, przez dostawę towarów rozumie się również nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa do majątku prywatnego. Czytamy o tym w art. 7 ust. 2 ustawy o VAT:

Przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny.

Jeśli zatem przedsiębiorcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu środka trwałego, w tym przypadku samochodu, to przekazanie go do majątku osobistego podlega opodatkowaniu VAT według właściwej stawki podatku. Zanim podatnik wycofa samochód firmowy z działalności gospodarczej, zobowiązany jest do ustalenia jego wartości rynkowej na dzień wycofania. Ta wartość zostanie użyta jako kwota stanowiąca podstawę opodatkowania VAT. Wartość ta stanowi kwotę brutto, a więc powinna być pomniejszona o podatek VAT według stawki właściwej dla wycofywanego samochodu.

Natomiast w sytuacji, w której przedsiębiorca nie posiadał prawa do częściowego lub pełnego odliczenia VAT przy nabyciu pojazdu lub jego części składowych, to nie jest zobligowany do naliczenia podatku VAT w momencie wycofania auta firmowego z działalności gospodarczej. Ponadto, jeśli przedsiębiorca był podatnikiem podmiotowo zwolnionym z VAT lub jeśli nabycie przez niego auta służyło wyłącznie działalności zwolnionej od VAT, to także nie podlega podatkowi od towarów i usług.

PRZEKAZANIE SAMOCHODU NA CELE OSOBISTE A KOREKTA VAT

Jeśli przedsiębiorca odliczył 50% podatku VAT od nabycia pojazdu, to w momencie wycofania auta z firmy i przekazania go na cele prywatne ma możliwość skorygowania nieodliczonej części podatku VAT. W przypadku środków trwałych takich jak samochód, korekty VAT odliczonego dokonuje się, jeśli auto zostało wycofane z działalności gospodarczej przed upływem 60 miesięcy (przy wartości powyżej15 000 PLN) lub przed upływem 12 miesięcy (przy wartości poniżej 15 000 PLN). Upływ czasu liczy się od miesiąca, w którym samochód został nabyty lub oddany do użytkowania. Wartość podatku naliczonego, który wynika z korekty, trzeba wykazać jako przychód z działalności w kolumnie KPiR „pozostałe przychody”.

WYCOFANIE SAMOCHODU Z FIRMY A PIT

Jeśli natomiast chodzi o PIT[2], to przekazanie środka trwałego takiego jak samochód, na cele prywatne nie wywołuje skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlaczego? Ponieważ takie przeniesienie nie stanowi zbycia składnika majątkowego i nadal przedsiębiorca pozostaje jego właścicielem. Jeżeli natomiast środek trwały w momencie wycofania nie został całkowicie zamortyzowany, to przedsiębiorca dokonuje ostatniego wpisu w miesiącu wycofania. Pozostała, nieumorzona część stanowić będzie koszt uzyskania przychodu w momencie sprzedaży środka trwałego dokonanej przed upływem 6 lat. Jeżeli dojdzie do sprzedaży takiego auta przed upływem 6 od momentu wycofania go na cele prywatne, to sprzedaż stanowić będzie przychód z działalności. W takim wypadku przedsiębiorca zobligowany jest go wykazać. Wówczas nieumorzoną część należy ująć w KPiR w kolumnie „pozostałe wydatki”.

DAROWIZNA SAMOCHODU WYCOFANEGO Z DZIAŁALNOŚCI 2022

Darowizna majątku nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym od strony darczyńcy. Dlatego też darowizna samochodu wycofanego z działalności gospodarczej na cele prywatne nie obliguje do wykazania przychodu z tytułu prowadzenia działalności. Jest to bowiem nieodpłatne przekazanie majątku. Nawet jeśli przedsiębiorca zdecyduje się darować środek trwały, w tym przypadku samochód bez wcześniejszego wycofania go z działalności gospodarczej, to darowizna ta nie powoduje powstania przychodu po stronie darczyńcy. A co ze stroną obdarowaną? W tym przypadku taka darowizna również nie powoduje konsekwencji podatkowych na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ zgodnie z ustawą o PIT (art. 2 ust. 1 pkt 3) przepisów tych nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Osoba obdarowana powinna natomiast odprowadzić podatek od spadku i darowizn, choć nie zawsze. Z takiego opodatkowania zwolnione są darowizny o wartości nieprzekraczającej kwoty wolnej, to znaczy:

  • 9 637 PLN dla osób należących do I grupy podatkowej, tzn.: małżonek, wstępni, zstępni, pasierb, ojczym, macocha, rodzeństwo, teściowie, zięć, synowa
  • 7 276 PLN dla osób należących do II grupy podatkowej, tj.: zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków, małżonkowie innych zstępnych
  • 4 902 PLN dla osób należących do III grupy podatkowej, czyli pozostali nabywcy.

SPRZEDAŻ SAMOCHODU WYCOFANEGO Z DZIAŁALNOŚCI 2022

W art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od osób fizycznych czytamy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia środków majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych na potrzeby wiązane z działalnością gospodarczą (…)

W związku z powyższym, przychód z działalności gospodarczej nie powstaje w przypadku darowizny, a tylko w razie sprzedaży samochodu wycofanego z majątku firmowego pod warunkiem, że sprzedaż ta nastąpi przed upływem 6 lat od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym przedsiębiorca przekazał środek trwały na cele prywatne.

[1]https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20040540535

[2]https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19910800350

archive company

Przepisy podatkowe w Polsce są bardzo skomplikowane, dlatego wielu przedsiębiorców korzysta z usług biur rachunkowo-księgowych. W takich miejscach pracują fachowcy, którzy wiedzą, jak prowadzić firmową dokumentację i jak poprawnie rozliczać się z urzędem skarbowym. Współpraca z biurem rachunkowo-księgowym sprawi, że przedsiębiorca będzie miał więcej czasu, by się skupić na rozwijaniu swojego biznesu. A jak wybrać rzetelnego usługodawcę?

 

Jak znaleźć dobre biuro rachunkowo-księgowe?

Dobre biuro rachunkowe powinno oferować swoim klientom kompleksowe usługi z zakresu prowadzenia ksiąg rachunkowych, sporządzania deklaracji podatkowych i sprawozdań finansowych. Dla przedsiębiorców szczególnie ważna jest również pomoc w rozliczaniu VAT-u, prowadzeniu dokumentacji na potrzeby ZUS i reprezentowaniu firmy przed ZUS oraz US. Początkujący pracodawcy mogą oczekiwać także doradztwa w zakresie wybrania optymalnej formy opodatkowania przychodów. Dlatego przed podpisaniem umowy, warto najpierw sprawdzić, czym zajmuje się biuro rachunkowe i na jakie usługi przedsiębiorca będzie mógł liczyć w ramach współpracy.

 

Na co trzeba zwrócić uwagę, szukając biura rachunkowo-księgowego?

Pracownicy biura rachunkowego powinni mieć wiedzę i doświadczenie z interesującej danego przedsiębiorcę dziedziny. Poza tym to ważne, aby zarówno księgowy, jak i całe biuro było ubezpieczone od odpowiedzialności cywilnej. Wiele placówek oferuje swoim klientom wygodne pakiety, na które składają się ściśle określone usługi. Poszczególne pakiety różnią się między sobą ceną, która może być uzależniona od takich czynników jak:

  • ilość zatrudnionych pracowników
  • forma opodatkowania
  • specyfika branży
  • prowadzenie pełnej księgowości
  • miesięczna ilość faktur do rozliczenia
  • wystawianie faktur w imieniu firmy

 

Szukając biura rachunkowo-księgowego, przedsiębiorca powinien wybrać najkorzystniejszą dla siebie ofertę finansową, która w pełni zaspokoi jego potrzeby. Dedykowany księgowy musi być także dyspozycyjny, aby przedsiębiorca mógł w każdej chwili zajrzeć do dokumentacji i skonsultować z nim podejmowane przez siebie decyzje.

 

Nowoczesne biuro rachunkowe – czyli jakie?

W dobie powszechnej cyfryzacji usługi rachunkowe mogą być realizowane za pomocą nowoczesnego systemu do zarządzania dokumentacją. Taką właśnie ofertę przygotowaliśmy dla naszych Klientów, którzy z systemu mogą z powodzeniem korzystać małe, średnie i duże firmy. W efekcie klienci zyskają 24-godzinny dostęp do wszystkich ważnych danych i będą mogli liczyć na wszechstronne wsparcie wykwalifikowanych pracowników. Ten przejrzysty i innowacyjny system znacznie usprawni prowadzenie księgowości i pozwoli szybko zareagować w przypadku pojawienia się jakichkolwiek nieścisłości. Wybierając pakiet z indywidualną obsługą kadrowo-płacową, pracodawca nie będzie musiał zatrudniać dodatkowego pracownika, dzięki czemu zoptymalizuje koszty prowadzenia działalności gospodarczej

 

Biuro rachunkowe musi zapewnić przedsiębiorcy pełną dyskrecję i powinno też zadbać o bezpieczeństwo przechowywanych danych. Dobry księgowy to osoba, która będzie na bieżąco uzupełniać swoją wiedzę, aby informować klienta o wszelkich istotnych zmianach w systemie podatkowym. Przedsiębiorca musi mieć zaufanie do pracowników biura rachunkowego, ponieważ będzie im powierzał wrażliwe dane, od których może zależeć dalsza przyszłość firmy. Dlatego warto poświęcić więcej czasu, by wybrać sprawdzonego usługodawcę o ugruntowanej pozycji na rynku.

archive company

Każdy przedsiębiorca musi liczyć się z obowiązkiem płacenia podatków. Oprócz wyboru sposobu rozliczania podatku dochodowego, takiego jak ryczałt, podatek według skali podatkowej i podatek liniowy, należy zastanowić się nad podatkiem od towarów i usług (VAT). Część branż musi płacić VAT obligatoryjnie, jednak istnieje całkiem kuszące prawo do zwolnienia od VAT. Dlatego wielu początkujących przedsiębiorców zadaje sobie pytanie, czy płacenie podatku od towarów i usług im się opłaci?

Vatowiec, czyli kto?

Mianem „vatowca” określa się potocznie czynnego podatnika VAT (value added tax – od wartości dodanej). Podleganie temu podatkowi zostało uregulowane w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z dokumentem osoby, które nie korzystają ze zwolnień przedmiotowych i podmiotowych określane są jako podatnicy VAT. Są nimi zatem podmioty wykonujące czynności opodatkowane, zarejestrowane do VAT i opłacające podatek od towarów i usług. Czynią to na podstawie złożonego w urzędzie skarbowym zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R. Taką deklarację składa przedsiębiorca, który chce opłacać podatek VAT dobrowolnie, albo też spełnia obligatoryjne przesłanki objęcia tym podatkiem. Kto nie ma takie obowiązku? Przedsiębiorcy, których przychody nie przekroczyły 200 000 PLN w skali roku. W takim przypadku mogą skorzystać ze zwolnienia podmiotowego.

Kto musi być vatowcem?

W momencie przekroczenia sumy przychodów równej 200 000 PLN w skali roku przedsiębiorca staje się vatowcem. Obowiązkowe opłacanie VAT dotyczy także przedsiębiorców, którzy z mocy ustawy zostali pozbawieni prawa do zwolnienia z tego podatku ze względu na rodzaj wykonywanej działalności. Dotyczy to podmiotów dokonujących sprzedaży metali szlachetnych, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym (z wyjątkiem energii elektrycznej, wyrobów tytoniowych oraz samochodów osobowych), terenów budowlanych, budynków, budowli lub ich części i nowych środków transportu. Vatowcami są także przedsiębiorcy, którzy prowadzą sprzedaż wysyłkową preparatów kosmetycznych i toaletowych, komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych, urządzeń elektrycznych i nieelektrycznych sprzętu gospodarstwa domowego, silników, turbin i pomp. Z VAT nie są zwolnione podmioty prowadzące sprzedaż hurtową i detaliczną części do pojazdów samochodowych i motocykli, a także sprzedaż usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa (z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego), usług jubilerskich oraz ściągania długów.

Jakie obowiązki ma vatowiec?

Z byciem vatowcem wiąże się szereg obowiązków wobec Skarbu Państwa, zarówno rejestracyjnych, jak i ewidencyjnych. Podatnik jest zobowiązany do złożenia deklaracji na formularzu VAT-R we właściwym urzędzie skarbowym. W związku z tym, że moment, w którym przedsiębiorca zostaje czynnym podatnikiem VAT nie jest określony w przepisach, przyjmuje się, że następuje to w momencie złożenia zgłoszenia. Należy tego dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. Złożenie deklaracji VAT-R wywołuje szereg konsekwencji. Od momentu stania się vatowcem konieczne jest składanie deklaracji podatkowych i wystawianie faktur VAT. Nieodzowne jest także prowadzenie pełnej ewidencji sprzedaży i zakupów. To niezwykle istotny obowiązek vatowca, ponieważ na podstawie takiego rejestru można prawidłowo określić wysokość podatku należnego, wynikającego ze sprzedaży. Do ewidencji wprowadzane są kwoty wykazane na podstawie wystawionych oryginałów faktur sprzedaży, faktur korygujących, faktur wewnętrznych i raporty z kasy fiskalnej. Jeszcze jednym obowiązkiem vatowca jest wpłacanie do urzędu skarbowego podatku VAT.

Czym jest VAT należny, a czym VAT naliczony?

By w pełni zrozumieć obowiązki i przywileje vatowca należy poznać dwa oblicza podatku od towarów i usług. Prawo podatkowe rozróżnia VAT należny od VAT naliczonego. Ten pierwszy należy się Skarbowi Państwa. Vatowiec jest zobligowany wpłacić go do właściwego urzędu skarbowego. Jest on wyliczany na podstawie przychodów pochodzących ze sprzedaży usług lub towarów. Natomiast VAT naliczony zawarty jest na dokumentach, które firma otrzymuje od dostawców, czyli na fakturach zakupowych. Polskie prawo umożliwia przedsiębiorcom, którzy są vatowcami, zmniejszenie podatku należnego o podatek naliczony.

Kiedy warto być vatowcem?

Na podatnikach VAT ciąży niemało obowiązków. Czy zatem opłaca się być vatowcem? W większości przypadków tak, choć wiele zależy od tego, kto jest naszym podstawowym klientem. Jeżeli jest to czynny podatnik VAT, to z pewnością chętniej nawiąże współpracę z podmiotem, który jest vatowcem, ponieważ w takim przypadku będzie mógł pomniejszyć swój VAT o kwotę podatku z faktury. Ponadto bycie czynnym płatnikiem VAT pozwala na odliczenie podatku od towarów i usług podczas firmowych zakupów, kosztów i inwestycji. Z ekonomicznego punktu widzenia jest to korzystne. Szczególnie w przypadku sporych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, choć nawet małe koszty pozwalają na odliczenie zysku. Kolejną sytuacją, w której bycie vatowcem staje się korzystne jest uzyskanie nadwyżki naliczonego VAT nad należnym. Sprawdza się to w przypadku podmiotów, które w ramach działalności dokonują dostaw towarów lub usług na rzecz podmiotów będących czynnymi podatnikami VAT; które dokonują wysokich inwestycji; których usługi są opodatkowane stawką poniżej 23%; których działalność opiera się na imporcie towarów (mają one prawo do odliczenia VAT z dokumentów celnych).

Kiedy nie warto być vatowcem?

Komu można odradzić rejestrowanie się jako czynny płatnik VAT? Przede wszystkim przedsiębiorcom, którzy prowadzą niewielką działalność gospodarczą i którzy w dodatku współpracują z kontrahentami, którymi są osoby prywatne. Jeśli klientem nie-vatowca jest firma, to VAT staje się dla niej dodatkowym obciążeniem. Vatowiec do faktury będzie musiał takiemu klientowi doliczyć VAT, a to sprawi, że stanie się dla kontrahenta nieatrakcyjny na rynku. Wystawiona przez niego faktura nie wyszczególni należnego podatku VAT, ponieważ jest on zwolniony z obowiązku opodatkowania sprzedaży. Klient będący vatowcem będzie mógł wpisać taką fakturę do księgi przychodów i rozchodów, ale nie wpisze jej w rejestrze zakupu VAT i nie będzie miał prawa do odliczenia podatku.

Czym różni się faktura wystawiona przez vatowca i nie-vatowca?

Faktury czynnego płatnika VAT i przedsiębiorcy zwolnionego od płacenia podatku od towarów i usług z pozoru wyglądają podobnie. Zawierają kluczowe elementy, takie jak data, numer, dane kontrahentów, nazwy towarów i usług. Różnią się jednak znacząco w miejscu wyszczególnienia wartości sprzedaży pomniejszonej o stawkę VAT i określenia stawki VAT. Oto podstawowe różnice:

Dane na fakturze

Faktura vat owca

Faktura nie-vatowca

Data wystawienia i kolejny numer identyfikujący

Imiona i nazwiska / nazwy, adresy i numery NIP podatnika i nabywcy

Nazwa / rodzaj towaru lub usługi podlegającej sprzedaży

Miara i ilość towarów / zakres wykonywanych usług

Cena jednostkowa towaru / usługi

Wartość dostarczonych towarów / wykonanych usług objętych transakcją, która nie zawiera podatku (wartość sprzedaży netto)

 

Stawka VAT

 

Suma wartości sprzedaży z podziałem na poszczególne stawki VAT

 

Kwota należności ogółem

Czy warto być vatowcem?

Problem w tym, że wielu początkujących przedsiębiorców rozpoczyna swoją przygodę z biznesem właśnie od założenia niewielkiej firmy. W przypadku, kiedy już w momencie zakładania działalności gospodarczej podmiot planuje w przyszłości duże przychody, powinien zdecydować się na złożenie deklaracji VAT-R. Dlaczego? Ponieważ wtedy będzie miał możliwość odliczenia VAT z tych kosztów, które ponosi już na początku działalności. Jeśli taki przedsiębiorca nie zdecyduje się na bycie vatowcem, to poniesie wszystkie koszty w kwocie brutto.

archive company

Przed nami kolejne zmiany związane z Polskim Ładem. 28 czerwca 2022 r. Rządowe Centrum Legislacji opublikowało projekt nowelizacji ustaw podatkowych. Czekają nas zatem zmiany w CIT. Na czym polegają i czego dotyczą? Wyjaśniamy.

Modyfikacje obejmą CIT, czyli podatek od dochodów osób prawnych, które muszą prowadzić pełną księgowość. Stawka CIT może wynosić 19% lub 9%. Ta ostatnia dotyczy małych podatników i firm dopiero rozpoczynających swoją działalność. Propozycja zmian pojawiła się w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów. Planowanych jest sporo modyfikacji, obejmujących m.in. uchylenie przepisów o „ukrytej dywidendzie”, zmiana przepisów dotyczących opodatkowania podatkiem od przerzuconych dochodów i wydłużenie zakresu czasowego ważności oświadczenia płatnika dla celów WHT. Na tym jednak nie koniec. 

Modyfikacja i odroczenie wejścia w życie przepisów o minimalnym podatku dochodowym (art. 24ca Ustawy o CIT)

Chodzi o zawieszenie stosowania przepisów ustawy CIT (art. 24ca) w okresie o 1 stycznia 2022 do 31 grudnia 2022 r. Nowelizacja ma na celu ochronę polskich firm przed negatywnymi konsekwencjami wejścia w życie tego podatku w okolicznościach, w których zawirowania polityczne i gospodarcze mają wpływ na globalną gospodarkę i funkcjonujące w niej podmioty. Planowane są także modyfikacje w konstrukcji samego podatku, a konkretnie zwiększenie do 2% wskaźnika rentowności przy jednoczesnej zmianie metodologii jego wyliczania. Chodzi o wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów opłaty z tytułu umowy leasingu środków trwałych, wyłączenie z przychodów wartości należności handlowych zbywanych na rzecz podmiotów z branży faktoringowej, a także o wyłączenie podatku akcyzowego. Ponadto planowane jest wprowadzenie alternatywnej metody ustalania podstawy opodatkowania (według wyboru podatnika: 4% przychodów, 2% przychodów stawka podatku 10%) oraz rozszerzenie katalogu wyłączeń z podatku. Do tegoż katalogu włączone zostaną spółki komunalne, mali podatnicy, podatnicy w przypadku których większość przychodów zostało osiągniętych w związku ze świadczeniem usług ochrony zdrowia, podatników, których rentowność w jednym z trzech ostatnich lat podatkowych była powyżej wskaźnika 2% oraz podatników postawionych w stan upadłości lub likwidacji.

Zmiana terminu aktualizacji indywidualnych danych podatnika

Modyfikacja ta polega na odejściu od kwartalnej aktualizacji danych dużych podatników na rzecz aktualizacji, która będzie dokonywana raz do roku. Aktualizacja następować będzie w terminie do 30 września, według stanu na pierwszy dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym indywidualne dane podatników mają zostać podane do publicznej wiadomości (czyli według stanu na dzień 1 sierpnia). Rozwiązanie to ma usprawnić proces aktualizacji danych podatnika.

Zmiana przepisów o „ukrytej dywidendzie” (art. 16 ust. 1 pkt 15b Ustawy o CIT)

Zmianę zaplanowano m.in. z uwagi na istotne wątpliwości interpretacyjne dotyczące przedmiotowej regulacji w zakresie wzajemnych zależności pomiędzy przepisami o „ukrytej dywidendzie” i o cenach transferowych. Ten przepis zostanie uchylony.

Zmiana przepisów o zagranicznych jednostkach kontrolowanych (CFC)

Controlled Foregin Company (CFC) to przepisy uwzględniające w podstawie opodatkowania u krajowego rezydenta podatkowego dochodów uzyskanych przez kontrolowany podmiot zagraniczny z miejscem siedziby lub zarządu w kraju o niższym poziomie opodatkowania niż obowiązujący w państwie rezydencji tego rezydenta. Nowelizacja wprowadzi przepisy eliminujące podwójne lub wielokrotne opodatkowania CFC w przypadku kaskadowej wypłaty dywidendy w strukturach holdingowych. Doprecyzowane zostaną także przesłanki dotyczące wysokiej rentowności zagranicznej jednostki w stosunku do posiadanych aktywów, w przypadku potencjalnego zbycia aktywów w trakcie roku. Uściślona zostanie ponadto definicja jednostki zależnej. Będzie to zmiana o charakterze redakcyjnym/uzupełniającym.  

Zmiany przepisów dotyczących opodatkowania podatkiem od przerzuconych dochodów (art. 24 aa Ustawy o CIT)

Planowane jest objęcie zakresem podatku od przerzuconych dochodów jedynie kosztów zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów. Doprecyzowane zostaną dwie kwestie: to, że podmiot powiązany na rzecz którego przenoszone są koszty, nie ma siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a także warunku dotyczącego 50% przychodów uzyskiwanych przez podmiot powiązany i warunku dotyczącego przenoszenia przychodów na rzecz innego podmiotu (co najmniej 10%). Uproszczeniu ulegnie warunek dotyczący preferencyjnego opodatkowania w państwie siedziby, zarządu, zarejestrowania lub położenia podmiotu powiązanego. Będą również stosowane przepisy o podatku od przerzuconych dochodów do określonych schematów z udziałem spółek transparentnych podatkowo lub z podmiotami zagranicznymi przenoszącymi przychodu do innych podmiotów zagranicznych korzystających z niskiego opodatkowania.

Zmiany w podatku u źródła (WHT)

Podatek u źródła (WHT – Withholding Tax) to podatek dochodowy pobierany przez płatników od niektórych dochodów (m.in. dywidend, odsetek, należności licencyjnych). W jego przypadku przestaną być stosowane niektóre obowiązki szeroko rozumianych płatników w zakresie opodatkowania u źródła odsetek i dyskonta od skarbowych papierów wartościowych (bonów, obligacji skarbowych). Obecnie podmioty dokonujące wypłat należności za pośrednictwem rachunków papierów wartościowych lub rachunków zbiorczych zobowiązane są do przekazywania podmiotom prowadzącym te rachunku informacji o występowaniu powiązań między nimi a podatnikiem. Przepisy ulegną zatem złagodzeniu. Zostanie także wydłużony zakres czasowy oświadczenia płatnika wyłączającego obowiązek stosowania mechanizmu. Złożenie takie oświadczenia pozwalać będzie na nie stosowanie tego mechanizmu przez kolejne nie trzy (tak jak obecnie), a przez siedem miesięcy.

Zmiany w rozliczaniu kosztów finansowania dłużnego w kosztach podatkowych (art. 15c Ustawy o CIT)

Modyfikacja ma na celu doprecyzowanie kwoty podlegającej wyłączeniu z kosztów podatkowych. Zwiększono tę kwotę do 3 000 000 PLN, 30% EBITDA (zysk operacyjny przedsiębiorstwa przed potrąceniem odsetek od zaciągniętych zobowiązań oprocentowanych oraz amortyzacji rzeczowych aktywów trwałych). Zmianie podlegają także przepisy o kosztach finansowania dłużnego przeznaczonego na transakcje kapitałowe. Nie będą one stosowane w sytuacjach, kiedy finansującym jest bank lub spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa mająca siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Tymi przepisami nie będą także objęte przypadki finansowania dłużnego udzielonego na nabycie lub objęcie akcji albo ogółu praw i obowiązków w podmiotach niepowiązanych z podatnikiem.

Zmiana przepisów dotyczących polskiej spółki holdingowej (PSH)

Nowelizacja ma na celu umożliwienie skorzystania z reżimu holdingowego większemu kręgu przedsiębiorców. Zgodnie z pomysłem, zmieniona zostanie definicja spółki zależnej, krajowej spółki zależnej i zagranicznej spółki zależnej i zastąpiona definicjami krajowej spółki zależnej i zagranicznej spółki zależnej. Rozszerzony zostanie katalog form prawnych, w których może działać spółka holdingowa o prostą spółkę akcyjną. Spółce holdingowej zostanie przyznane prawo do korzystania ze zwolnienia z CIT dywidend, które wynika z Dyrektywy Parent Subsidiary. W ramach PSH krajowa spółka zależna będzie mogła korzystać ze zwolnienia przewidzianego dla specjalnej strefy ekonomicznej lub tzw. Polskiej Strefy inwestycji. Ponadto, zostanie zwiększone z 95% do 100% zwolnienie z dywidend. 

Zmiana przepisów dotyczących estońskiego CIT / opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek

Zmianie ulegnie sposób określania dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą w przypadku wykorzystania składników majątku na cele działalności gospodarczej, a także inne cele niezwiązane z działalnością gospodarczą (w wysokości 50% wydatków, odpisów amortyzacyjnych, odpisów z tytułu trwałej utraty wartości związanych z używaniem składników majątku niewykorzystywanych na cele działalności gospodarczej nie będzie stanowić wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Zmodyfikowany zostanie termin na złożenie przez podatnika zawiadomienia o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (ZAW-RD), przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego. Zmienią się warunki wygaśnięcia zobowiązania podatkowego z tytułu tzw. korekty wstępnej. Zobowiązanie wygaśnie w całości po upływie co najmniej jednego pełnego okresu opodatkowania ryczałtem (4 lata podatkowe). Modyfikacji ulegnie także termin na zapłatę podatku należnego od dochodu z przekształcenia. W przypadku zapłaty podatku od dochodu z przekształcenia w całości, podatnik będzie zobowiązany zapłacić podatek w terminie przewidzianym na złożenie zeznania CIT-8 za rok podatkowy poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem. Zmienia się ponadto termin zapłaty ryczałtu od dochodu z tytułu podzielonego zysku i dochodu z tytułu zysku na pokrycie strat oraz ryczałtu od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto. 

Zmiana przepisu dotyczącego terminu opłacania składek z tytułu przychodów ze stosunku pracy i zrównanych, w części finansowanej przez płatnika, składek na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

W tym zakresie nowelizacja ma na celu ujednolicenie regulacji dotyczących zachowania terminu opłacenia wskazanych przepisem składek z tytułu przychodów ze stosunku pracy i zrównanych, w części finansowanej przez płatnika, jak też składek na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. 

Zmiana przepisu dotyczącego procedury zwrotu podatku od przychodów w budynku

Modyfikacje mają na celu przeformułowanie i tym samym uproszczenie procedury zwrotu podatku od przychodów z budynków na wniosek. Zwrot podatku nastąpi bez konieczności wydawania decyzji w każdym przypadku, gdy kwota zwrotu nie będzie budzić wątpliwości.

Zmiana przepisów dotyczących obowiązku dokumentacyjnego w zakresie tzw. transakcji rajowych (art. 11 Ustawy o CIT)

Urealnieniu mają ulec progi dokumentacyjne dla bezpośrednich i pośrednich transakcji rajowych, których przekroczenie powoduje powstanie obowiązku podatkowego, przez ich podwyższenie. Zlikwidowane zostanie także domniemanie rezydencji rzeczywistego właściciela w raju podatkowym (przepis będzie dotyczyć rzeczywistego właściciela należności wynikającej z transakcji).

Zmiana przepisów w zakresie obowiązku udostępniania przez Ministra Finansów wzorów deklaracji podatkowych

Dookreślone zostanie, że obowiązek będzie ograniczony do udostępniania wizualizacji wzorów deklaracji podatkowych (a nie samego wzoru)

Co mają na celu powyższe zmiany w CIT 2022? Większość z nich ma wyjaśnić zawiłości i wątpliwości interpretacyjne dotychczasowych przepisów. Przyjęcie projektu nowelizacji planowane jest na III kwartał.

archive company

Umowa B2B jest jedną z coraz częściej stosowanych forma zatrudnienia. Oczywiście nie jest to niczym zaskakującym. Wystarczy bowiem wziąć pod uwagę to, że zatrudnienia pracownika na tradycyjną umowę o pracę niesie za sobą ogromne koszty, które musi ponieść przedsiębiorstwo. Wobec tego pracodawcy coraz częściej starają się poszukiwać nieco bardziej korzystnej możliwości nawiązania współpracy i właśnie w tym momencie z pomocą przychodzi umowa B2B. Jednak czy jest ona uznawana za umowę o pracę?

Umowa B2B – czym ona tak właściwie jest?

Wspomniane już zostało, że umowa B2B staje się coraz popularniejszą formą zatrudnienia. Niemniej jednak w dalszym ciągu nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, czym ona tak naprawdę jest. Otóż najprościej umowę B2B można określić jako współpracę nawiązywaną przez kontrahentów. Jednym z nich jesteśmy my – jako pracownicy, a drugim z kolei jest przedsiębiorstwo, które decyduje się nas zatrudnić. Warto jednak wiedzieć, że w tym wypadku konieczne jest posiadanie własnej działalność gospodarczej bowiem umowy B2B w momencie, kiedy sami nie prowadzimy swojej działalności. Nie można zawrzeć. Jednocześnie warto podkreślić, że umowa B2B daje nam – pracownikom, możliwość pracy u kilku zleceniodawców jednocześnie, chyba że zapisy w umowie będą traktować inaczej. Umowa b2b daje również pracownikom możliwość samodzielnego decydowania o warunkach i jednocześnie podmiotach współpracy.

Umowa B2B a umowa o pracę – jakie występują pomiędzy nimi różnice i podobieństwa? 

Decyzja o przejściu z umowy o pracę na umowę B2B niesie za sobą zarówno pewne korzyści jak i pewne utrudnienia. Przede wszystkim musimy zarejestrować własną działalność gospodarczą, jednocześnie dostajemy szansę na odliczanie od podatku wszystkich artykułów, które są nam niezbędne do pracy. Kolejną zaletą może być to, że tego typu forma zatrudnienia daje nam pełną niezależność dochodową, gdyż nie współpracujemy tylko z jednym podmiotem. W wykonywaniu wszystkich rozliczeń i odliczeń może nam pomóc biuro rachunkowe, dzięki któremu będziemy mieć pewność, że nie narazimy się na nieprzyjemności ze strony urzędu skarbowego. Samozatrudnienia na B2B daje jeszcze jedną, niezwykle ważną korzyść. Mianowicie możemy wymienić składki na znacznie niższe, czyli prowadzić tzw. mały ZUS przez pierwsze lata własnej działalności. Taka możliwość daje nam ogromne ulgi rozliczeniowe. Jednocześnie nie można pominąć tego, że umowa B2B ma również pewne wady, a także aspekty, w których to właśnie umowa o pracę wydaje się o wiele korzystniejszym rozwiązaniem. W tym wypadku warto wskazać przede wszystkim na sposób w jaki pracodawca rozlicza się w naszym imieniu z właściwym urzędem skarbowym i ZUS-em. W tej formie kontraktu, obowiązki te spadają na nas, czyli na osoby samozatrudnione. Co więcej, w przypadku umowy B2B popełnienie błędu w rozliczeniach i jakiekolwiek błędy wykonawcze, które ewentualnie mogą się nam przytrafić, będą egzekwowane z naszego własnego majątku. Tak właśnie prezentują się różnice pomiędzy umową b2b, a umową o pracę. Nie da się więc ukryć, że obie formy kontraktu mają zarówno swoje wady jak i swoje zalety.

B2B czy umowa o pracę- co lepiej wybrać?

Nie da się ukryć, że może przyjść w życiu taki moment, w którym staniemy przed niezwykle trudnym wyborem. Być może dostaniemy możliwość zatrudnienia na umowę B2B lub umowę o pracę. Wówczas na który rodzaj kontraktu powinniśmy postawić? Otóż nie da się udzielić jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Warto podkreślić, że umowa B2B jest o wiele korzystniejsza w przypadku osób, które już posiadają zarejestrowaną własną działalność gospodarczą. Wówczas nie muszą oni przechodzić przez cały proces rejestracyjny i dopełniać formalności, a mogą od razu rozpocząć pracę. Z kolei umowa B2B może być również świetnym rozwiązaniem dla osób, które już od dłuższego czasu myślały o założeniu własnej działalności gospodarczej i są zdecydowane co do tego, że chcą przejść na samozatrudnienie. Warto jednak pokreślić, że w niektórych przypadkach to właśnie umowa o pracę okaże się korzystniejsza. Jeśli wiec chcemy uniknąć zbędnych formalności i nie brać na siebie odpowiedzialności rozliczeniowej z ZUS-em i z urzędem skarbowym, to umowa B2B nie jest nam pisana. W końcowym rozrachunku warto jednak samodzielnie przeanalizować zarówno zalety jak i wady obu rozwiązań. Warto również się zastanowić, które rozwiązanie będzie dla nas korzystniejsze w naszej obecnej sytuacji. Kwestia wyboru odpowiedniego rodzaju kontraktu jest oczywiście sprawą całkowicie indywidualną. Nie musimy zawsze zgadzać się na propozycję kontaktu B2B w momencie, kiedy świetnie zdajemy sobie sprawę z tego, że dana propozycja nie przyniesie nam żadnych korzyści, a jednocześnie może być powodem naszych problemów i rozczarowań. Umowa b2b również traktowana jest jako umowa o pracę, jednak pomiędzy kontraktami występują pewne różnice. Warto więc dokładnie rozważyć wszystkie “za” jak i “przeciw”, a następnie podjąć odpowiednią decyzję.

archive company

Wybór formy opodatkowania to jedna z ważniejszych decyzji, jaką należy podjąć podczas zakładania firmy. Wybór ten określa bowiem wysokość świadczenia pieniężnego na rzecz państwa oraz wpływa na sposób rozliczania się. Wraz z Polskim Ładem pojawiła się możliwość rozliczania na preferencyjnych warunkach. Ulgowa stawka CIT dotyczy jednak wybranych podatników. Kto może z niej skorzystać? Odpowiadamy.   

Czym jest podatek dochodowy?

Podatek dochodowy to świadczenie pieniężne przedsiębiorcy na rzecz państwa. Jest to zatem rodzaj daniny publicznej, której przedmiotem opodatkowania jest dochód, czyli przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania. Jest on zależny od ewidencji rachunkowej prowadzonej do celów podatku dochodowego, którą zgodnie z przepisami powinna prowadzić każda firma. Ewidencja pozwala na obliczenie przychodów, kosztów ich uzyskania, wydatków niestanowiących kosztów i wreszcie dochodów wolnych od opodatkowania oraz strat ze źródeł wolnych od opodatkowania.

Co to jest CIT?

CIT to podatek dochodowy od osób prawnych. Jego skrót pochodzi od angielskiego Corporate Income Tax. Jest on powszechny i obligatoryjny oraz stanowi dochód państwa. W przeciwieństwie do PIT, podatkiem CIT obciążone są głównie spółki kapitałowe. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, do jego opłacania zobowiązane są osoby prywatne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, spółki kapitałowe w organizacji, spółki komandytowo-akcyjne mające siedzibę w Polsce, podatkowe grupy kapitałowe, a także spółki niemające osobowości prawnej, mające siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego pastwa są traktowane jako osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Przepisy ustawy nie mają zastosowania w przypadku przychodów osiągniętych z działalności rolniczej (za wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej), przychodów z gospodarki leśnej, przychodów, które wynikają z czynności niemogących być przedmiotem prawnie skutecznej umowy, przychodów armatorów opodatkowanych podatkiem tonażowym, przychodów przedsiębiorcy okrętowego opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych oraz wypłat, o których mowa w art. 27 o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej. Z podatku zwolnione są natomiast Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski, jednostki budżetowe czy państwowe fundusze celowe. Podstawowa składka CIT wynosi 19%, jednak wybrani podatnicy mogą stosować stawkę niższą, 9-procentową. Szczegółowe zasady, na których funkcjonuje podatek dochodowy, określa Ustawa o podatku dochodowym dla osób prawnych z dnia 15. lutego 1992 r. 

CIT w stawce 9%  dla kogo?

Podatnicy najczęściej mają do czynienia z podatkiem 19%, jednak niektórzy z nich mogą liczyć na preferencyjną stawkę: 9%. Od stycznia 2022 r. przepisy Polskiego Ładu wprowadziły zmianę w kwestii podatków. Niższą stawkę mogą stosować podatnicy, których przychody ze sprzedaży brutto za rok 2021 nie przekroczyły kwoty 2 000 000 EURO, czyli – w przeliczeniu według kursu z 1. października 2021 r. – 9 188 000 PLN (w zaokrągleniu do 1 000 PLN; 4,5941 PLN/EURO, tabela 191/A/NBP/2021). Dla celów podatku dochodowego, zgodnie z art. 19 ust. 1d Ustawy o podatku dochodowym dla osób prawnych, taki przedsiębiorca ma status małego podatnika. Dodatkowo, zgodnie z art. 19 ust. 1e tejże ustawy, status ten mogą uzyskać nowi podatnicy w pierwszym roku rozpoczęcia działalności, z ograniczeniami dotyczącymi podmiotów powstałych w wyniku niektórych czynności restrukturyzacyjnych. Chodzi tu przede wszystkim o przekształcenie jednoosobowej działalności lub spółki osobowej w spółkę kapitałową, o osoby fizyczne, prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które na poczet kapitały wniosły prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część tego przedsiębiorstwa lub jego majątek, o osoby fizyczne, prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, które wnoszą na poczet kapitału podatnika w postaci wkładów niepieniężnych majątek uzyskany w wyniku likwidacji innych podatników. 

CIT w stawce 9% – kto może korzystać?

Zgodnie z nowymi przepisami podatek wynosi 9% podstawy opodatkowania od przychodów innych niż z zysków kapitałowych, które określa artykuł 7b ustawy o CIT. Zmiana ta dotyczy podatników, których przychody osiągnięte w roku kapitałowym nie przekroczyły kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 EURO, przeliczonej na PLN według średniego kursu tej waluty ogłaszanego na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego. Zatem w bieżącym, 2022 r., kwota ta wynosi 9 188 000 PLN. Trzeba jednak pamiętać, że preferencyjna 9-procentowa stawka może być stosowana wyłącznie przez podatników, którzy posiadają status małego podatnika oraz przez nowych podatników w ich pierwszym roku działalności. Podatnik o takim statusie musi kontrolować na bieżąco, czy osiągane przez niego dochody nie przekraczają wyznaczonego w przepisach limity przychodów. Chodzi o limit netto. Wysokość na 2023 r. została określona 3. stycznia 2022 r. zgodnie ze średnim kursem NBP ogłoszonym tego dnia. Kwota w przeliczeniu na złotówki po kursie z dnia 3. stycznia 2022 r. wynosi 9 178 000 PLN (4,5889 PLN/EURO, tabela 001/A/NBP/2022).

CIT w stawce 9% – jak rozumieć przychód?

Przychód w rozumieniu art. 19 Ustawy o podatku dochodowym dla osób prawnych ustalany jest w kwocie netto, bez podlegającego odliczeniu VAT, bez względu na źródło, z którego pochodzi. Oznacza to, że zaliczane są do niego wszystkie przychody netto, również takie, które zaliczają się do źródła przychodów CIT, włączając zyski kapitałowe. Wskazuje na to interpretacja Krajowej Informacji Skarbowej z 3. stycznia 2022 r. (0111-KDIB2-1.4010.537.2021.1.MKU) w brzmieniu: „przy obliczaniu powyższego limitu należy uwzględnić wszystkie przychody danego podatnika, w tym także zwolnienie od podatku dochodowego oraz przychody ze sprzedaży zaliczane do zysków kapitałowych z wyłączeniem przychodów osiąganych z innego tytułu niż sprzedaż”. Oznacza to, że przy obliczaniu limitu nie uwzględnia się np. otrzymanych dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, odszkodowań oraz przychodów z umorzenia odsetek. Należy ponadto pamiętać, że 9-procentowa stawka CIT jest możliwa do zastosowania jedynie do podstawy opodatkowania od przychodów innych niż z zysków kapitałowych, takich jak dywidendy, inne przychody faktycznie uzyskane z udziału w zyskach osób prawnych, przychody ze zbycia udziałów lub akcji spółek, przychody z praw majątkowych takich jak autorskie, licencje, znaki towarowe itd. W ich przypadku nadal obowiązuje stawka 19-procentowa. 

CIT w stawce 9% – co w przypadku przekroczenia limitu przychodów?

Co w przypadku, jeśli podatnik chce kontynuować prawo do obniżonej 9-procentowej stawki CIT? W celu ustalenia przychodów powinien uwzględnić dwa przychody z dwóch różnych lat podatkowych i porównać je z dwoma limitami na lata 2022 i 2023. Określenie koniecznych do spełnienia warunków możliwe jest dopiero po zakończeniu roku podatkowego. Jednak 9-procentowa stawka CIT może być stosowana już przy obliczaniu zaliczek na podatek. Jeśli zatem w trakcie roku bieżący przychód przekroczy równowartość 2 000 000 EURO, to podatnik utraci prawo do stosowania 9% stawki CIT. Zakaz ten obejmie nie tylko przychody uzyskane od momentu przekroczenia limitu, ale także wszystkie przychody uzyskane od początku roku. Oznacza to, że podatnik będzie zobowiązany do obliczania rocznego przychodu według wyższej, 19-procentowej stawki. A co z zaliczkami? W takim przypadku podatnik ma obowiązek obliczania zaliczek według CIT-19 począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło przekroczenie limitu. Nie jest jednak zobowiązany do korygowania i wyrównywania zaliczek miesięcznych wypłaconych od początku roku do momentu przekroczenia limitu. Od miesiąca, w którym nastąpiło przekroczenia, podatnik wypłaca zaliczki według 19-procentowej stawki w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.

Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych opłacają najczęściej podatek dochodowy według stawki 19-procentowej. Jednak są od tego wyjątki. Stawkę podatku można pomniejszych aż o 10%, wystarczy osiągnąć status małego podatnika lub skorzystać z preferencyjnych warunków dla podatników rozpoczynających działalność gospodarczą. W takim przypadku zastosowanie ma CIT-9. Następnie wraz z kolejnymi latami należy pilnować, by nie przekroczyć określonego limitu przychodów 2 000 000 EURO.

archive company

Czynny żal to instytucja, która pozwala wytłumaczyć się podatnikowi z niedopełnienia swoich obowiązków względem urzędu skarbowego lub celno-skarbowego. Należą do nich m.in. opłacanie podatków i składanie deklaracji podatkowych. Czynny żal pozwala podatnikowi uniknąć kary ze strony organów podatkowych. Jest całkowicie bezpłatny i wymaga jedynie wyjaśnienia, dlaczego popełniliśmy błąd. Dokument można złożyć w różnej formie, osobiście, listownie lub elektronicznie. Ta ostatnia droga jest najszybsza i kosztuje najmniej fatygi.

Co to jest czynny żal? 

Instytucja zwana czynnym żalem to zawiadomienie o popełnieniu czynu zabronionego. Pozwala ona poinformować naczelnika urzędu skarbowego lub urzędu celno-skarbowego w przypadku wykroczenia lub przestępstwa skarbowego. Jeśli zapomnieliśmy o złożeniu deklaracji lub zapłaceniu podatku w terminie możemy śmiało wystosować taki dokument. W określonych sytuacjach organ podatkowy może odstąpić od kary. Zgodnie z art. 16 par. 1 Kodeksu karnego skarbowego karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie nie podlega „sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organy ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu, w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu”.

Kiedy można złożyć czynny żal?

Z instytucji czynnego żalu możemy skorzystać w następujących sytuacjach:

  • jeśli nie złożyliśmy zeznania podatkowego w terminie
  • jeśli nierzetelnie prowadziliśmy księgi rachunkowe
  • jeśli nieprawidłowo wystawiliśmy fakturę
  • jeśli nie zapłaciliśmy podatku dochodowego lub podatku VAT
  • jeśli nieprawidłowo zapłaciliśmy podatek dochodowy lub podatek VAT
  • jeśli bezprawnie zastosowaliśmy obniżone stawki VAT
  • jeśli bezprawnie zastosowaliśmy zwolnienie z VAT
  • jeśli zatailiśmy przed organem podatkowym prawdziwe rozmiary naszej działalności gospodarczej
  • jeśli wyłudziliśmy zwrot należności celnej
  • jeśli wyłudziliśmy pozwolenie celne

Zawiadomienie o niedopełnieniu obowiązków przez podatnika będzie skuteczne tylko wtedy, jeśli spełnimy konieczne warunki. Przede wszystkim podatnik musi się przyznać do przestępstwa lub wykroczenia skarbowego jeszcze zanim organy rozpoczną procedurę zmierzającą do jego wykrycia. Chodzi tu na przykład od przeszukania lub czynności kontrolne. Jeśli jednak zagapiliśmy się i urząd rozpoczął procedury sprawdzające, to czy można złożyć czynny żal? Nie mamy prawa skorzystać z tej instytucji po tym, jak zostaliśmy wezwani w związku z popełnionym czynem zabronionym, a organ podatkowy udokumentował już popełnienie przestępstwa lub wykroczenia podatkowego. Czynnego żalu nie możemy także złożyć w trakcie postępowania kontrolnego. Nie mamy tej możliwości również w sytuacjach, w których zorganizowaliśmy grupę mającą na celu popełnienie przestępstwa skarbowego lub nakłanialiśmy osobę do popełnienia takiego przestępstwa albo wykroczenia. Możemy natomiast złożyć czynny żal wyjątkowo w sytuacji, kiedy organ jeszcze nie dostarczył podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie czynu zabronionego.

Jak wyrazić czynny żal? 

Aby instytucja czynnego żalu była skuteczna trzeba dobrowolnie poinformować naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celno-skarbowego o tym, jaki czyn zabroniony popełniliśmy. Następnie konieczne jest, abyśmy dopełnili wszelkie obowiązki, w tym uregulowali całe zobowiązanie wobec organu podatkowego. Jest to szczególnie ważne w sytuacji, w której zalegamy z deklaracjami podatkowymi lub nie zapłaciliśmy należności publicznoprawnych. Aby być wiarygodnym dla organu podatkowego, nie można zwlekać z dopełnieniem tych obowiązków. Powinniśmy to zrobić jak najszybciej, na przykład w ten sam dzień, w którym składamy czynny żal. Nie należy tego jednak robić później niż w terminie wyznaczonym przez urząd. Trzeba pamiętać, że czynny żal może chronić przed konsekwencją, ale nie zwalnia z obowiązku uregulowania powstałych zaległości i odsetek. Dokument można złożyć w urzędzie skarbowym, celno-skarbowym oraz urzędzie skarbowym dla największych podmiotów – w organie, w którym zwykle się rozliczamy. Jeśli pomyliliśmy placówki, to nasze pismo zostanie przesłane do właściwego organu. Można to zrobić podczas wizyty w urzędzie, w którym się rozliczamy, wysyłając list na adres tegoż urzędu lub elektronicznie. Ta ostatnia forma jest najprostsza i najszybsza.

Jak złożyć elektronicznie czynny żal? 

Czynny żal składa się w formie elektronicznie przez e-Deklaracje. Należy wysłać pismo ogólne na skrzynkę e-PUAP właściwego organu podatkowego przez platformę e-Urząd Skarbowy. Koniecznie trzeba pamiętać o pobraniu Urzędowego Poświadczenia Odbioru. UPO to nazwa zbiorcza dokumentów generowanych przy odbieraniu dokumentacji elektronicznej przez organy administracji publicznej w momencie, w którym prawidłowo dostarczyliśmy pismo w formie elektronicznej. Złożony czynny żal musi być opatrzone podpisem kwalifikowalnym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym.

  • podpis kwalifikowany – są to dane połączone z certyfikatem elektronicznym, które poświadczają związek podpisu z konkretną osobą fizyczną, która składa taki podpis. Potwierdza on tożsamość podatnika i zapewnia bezpieczeństwo posługiwania się elektroniczną wersją podpisu. W świetle prawa podpis kwalifikowany jest równoważny z podpisem wykonanym własnoręcznie. 
  • podpis zaufany – ma on te same funkcje, co podpis kwalifikowany, jednak w jego zakres nie wchodzi obszar kontaktów z administracją i organami państwowymi. Znajduje swoje zastosowanie jedynie na platformach urzędowych.
  • podpis osobisty – to zaawansowany podpis elektroniczny. Prawdziwość danych deklarowanych przez posiadacza podpisu potwierdza certyfikat podpisu osobistego, zawierający imię lub imiona, nazwisko, obywatelstwo oraz numer PESEL. Aby certyfikat podpisu osobistego znalazł się w e-dowodzie należy wyrazić na to zgodę podczas składania wniosku o dokument.

Nasz podpis to bardzo ważna kwestia. Oznacza on, że dokument złożyliśmy osobiście. W innym przypadku, jeśli widnienie na nim podpis pełnomocnika, organ podatkowy może uznać, że to nie my składamy czynny żal i dobrowolnie przyznajemy się do winy, a ktoś składa zawiadomienie o popełnieniu wykroczenia lub przestępstwa karno-skarbowego. 

Co powinien zawierać czynny żal?

Nie istnieje określony formularz dokumentu, z którego moglibyśmy skorzystać. Urzędy skarbowe i celno-skarbowe wymagają jednak, by czynny żal zawierał określone elementy. Powinny znaleźć się w nim dane podatnika oraz adresat (czyli naczelnik organu podatkowego). Następnie musimy opisać popełniony czyn, jego charakter oraz jego okoliczności. Jeśli miał on charakter incydentalny, to warto to zaznaczyć. Powinniśmy także wskazać wszystkie osoby, które mają związek z popełnionym czynem, a na końcu dobrze jest także zawrzeć informację o tym, czy naprawiliśmy swój błąd. Wówczas najlepiej dołączyć potwierdzenie zapłaty. Jeśli tego jeszcze nie zrobiliśmy, to dobrze jest napisać w jaki sposób oraz w jakim terminie zobowiązujemy się do dopełnienia swoich obowiązków względem urzędu (np. kiedy zapłacimy zaległości podatkowe lub złożymy deklarację). 

Czynny żal… i co dalej?

Kiedy czynny żal dotrze do urzędu (forma elektroniczna jest najszybszą drogą), wówczas naczelnik rozpatrzy dokument. Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy nie przewiduje w tym przypadku terminów procesowych. Jeśli naczelnik uzna czynny żal za skuteczny, to odstąpi od nałożenia kary podatkowej lub celnej. Urzędnik może także wskazać nowe terminy, w których podatnik będzie zobowiązany zrealizować swoje obowiązki. Jeśli natomiast naczelnik urzędu skarbowego bądź celno-skarbowego nie uzna czynnego żalu za skuteczny, wówczas zostanie wszczęte postępowanie w sprawie o wykroczenie lub przestępstwo skarbowe na zasadach, które określa Kodeks karny skarbowy. W zależności od tego, jak poważne jest przewinienie, może ono skutkować mandatem, grzywną, wyrokiem sądowym, a nawet pozbawieniem wolności. W przypadku, kiedy urząd skarbowy nie przyjmie czynnego żalu, wówczas podatnik nie ma możliwości odwołania się od wydanej decyzji.

Czynny żal to instytucja, która umożliwia uczciwym podatnikom naprawianie ich błędu. Jeśli w dokumencie wykażemy, że niedopatrzenia dokonaliśmy bez premedytacji, wówczas urząd skarbowy lub celo-skarbowy odstąpi od kary podatkowej. W sytuacjach, w których zagapiliśmy się z terminami lub zapłaciliśmy złą kwotę podatku warto korzystać z czynnego żalu, szczególnie w formie elektronicznej, która jest szyba i skuteczna.

archive company

CZYM JEST BIAŁA LISTA PODATNIKÓW VAT?

Biała lista podatników VAT to wykaz, który funkcjonuje od września 2019 roku. Jest pomocny w sprawnej weryfikacji kontrahentów: zarówno podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych, a także wykreślonych i ponownie przywróconych do rejestru VAT. Biała lista jest prowadzona przez szefa Krajowej Administracji Skarbowej. 

JAK ZGŁOSIĆ RACHUNEK NA BIAŁĄ LISTĘ PODATNIKÓW VAT?

Podmiot na białą listę podatników VAT wprowadza szef Krajowej Administracji Skarbowej. Wszystkie potrzebne dane pobiera on z dostępnych rejestrów publicznych. Jeśli jednak w wykazie wystąpi błąd, to można wnioskować o usunięcie informacji lub ich sprostowanie. 

JAK PRZESZUKIWAĆ BIAŁĄ LISTĘ PODATNIKÓW VAT?

Biała lista podatników VAT jest dostępna na stronie Ministerstwa Finansów: https://www.podatki.gov.pl/wykaz-podatnikow-vat-wyszukiwarka 

Można ją przeszukiwać według numeru rachunku bankowego, NIP, REGON lub nazwy podmiotu (firmy). Wpisanie nawet części tych danych pozwala odnaleźć pasujące wyniki. W wykazie można odnaleźć następuję informacje:

  • nazwa firmy / imię i nazwisko przedsiębiorcy;
  • numer, za pomocą którego podmiot został zidentyfikowany na potrzeby podatku (o ile został nadany);
  • status podmiotu;
  • numer identyfikacyjny REGON (o ile został nadany);
  • adres siedziby (jeśli podmiot nie jest osobą fizyczną);
  • nazwiska, imiona i numery identyfikacji podatkowej osób wchodzących w skład organu uprawnionego do reprezentowania firmy;
  • nazwiska, imiona i numery identyfikacji podatkowej prokurentów;
  • nazwisko, imię lub nazwę firmy oraz numer identyfikacji podatkowej wspólnika/wspólników;
  • daty rejestracji, odmowy rejestracji albo wykreślenia z rejestru, a także datę przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT;
  • w przypadku odmowy rejestracji lub wykreślenia z rejestru oraz przywrócenia na listę podstawę prawną tej decyzji;
  • numery rachunków rozliczeniowych w banku lub imiennych rachunków w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której dana firma jest członkiem, otwartych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

CZYJE DANE WIDNIEJĄ NA BIAŁEJ LIŚCIE PODATNIKÓW VAT?

Numery rachunków publikowane są jedynie w przypadku podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni i podmiotów przywróconych do rejestru jako podatnicy VAT czynni. Jeśli podmiot nie jest zarejestrowany jako płatnik VAT ze względu na małe obroty, jeśli odmówiono mu rejestracji z obiektywnych przyczyn lub został wykreślony z wykazu, dane dotyczące rachunku rozliczeniowego nie zostaną uwidocznione w wykazie. 

JAK ZGŁASZANE SĄ NUMERY RACHUNKÓW BANKOWYCH NA BIAŁĄ LISTĘ PODATNIKÓW VAT?

Numery firmowych rachunków bankowych, czyli tak zwane rachunki rozliczeniowe, są pobierane automatycznie z baz Krajowej Administracji Skarbowej, po potwierdzeniu przez system teleinformatyczny izby rozliczeniowej STIR. Rachunek powinien zostać zgłoszony do tego systemu przez bank, który go prowadzi. STIR umożliwia analizę i przekazywanie informacji w celu zapobiegania wyłudzeniom skarbowym. Rachunek firmowy, który pojawia się na białej liście podatników VAT jest tym samym numerem, który został podany do urzędu skarbowego w zgłoszeniu identyfikacyjnym lub aktualizacyjnym. Jeśli dane zostały zmienione, to informacja taka powinna zostać zaktualizowana w urzędzie skarbowym. 

JAK ZAKTUALIZOWAĆ NUMER RACHUNKU BANKOWEGO NA BIAŁEJ LIŚCIE PODATNIKÓW VAT?

Spółki zarejestrowane w Krajowej Administracji Skarbowej i spółki cywilne składają aktualizację bezpośrednio do urzędu skarbowego za pomocą formularzy NIP-8 (zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizujące w zakresie danych uzupełniających) i NIP-2 (zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizujące osoby prywatnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będącej podatnikiem lub płatnikiem). Dokumenty można złożyć za pomocą systemu e-Deklaracje oraz w wersji papierowej. Informację o posiadanych rachunkach firmowych należy zgłosić także w przypadku zmiany urzędu skarbowego. Natomiast przedsiębiorcy prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą aktualizują rachunki rozliczeniowe przez Centralną Ewidencję Informacji o Działalności Gospodarczej. W wykazie nie są publikowane prywatne rachunki bankowe (ROR), które przedsiębiorcy czasami wykorzystują w transakcjach, ponieważ nie są to rachunki dedykowane prowadzeniu działalności gospodarczej. Jeśli więc nasz kontrahent posługuje się takim numerem bankowym, to nie odnajdziemy go na białej liście podatników VAT. 

JAKIE SĄ KONSEKWENCJE KORZYSTANIA Z RACHUNKU SPOZA BIAŁEJ LISTY PODATNIKÓW VAT?

Od 1 stycznia 2020 r. zapłata partnerowi biznesowemu kwotę powyżej 15 tys. PLN na inny rachunek niż podany w wykazie związana jest z zablokowaniem możliwości zaliczenia tej kwoty lub jej części do kosztów uzyskania przychodu. Ponadto płatnikowi grozi ryzyko odpowiedzialności solidarnej z kontrahentem za zaległości podatkowe, ponieważ nie zapłaci on należnego podatku VAT od takiej transakcji. Istnieje jednak możliwość uwolnienia się od konsekwencji finansowych. Jeśli zorientujemy się, że dokonaliśmy wpłaty na niewłaściwy numer rachunku bankowego – czyli taki, który nie widnieje na białej liście podatników VAT – to powinniśmy poinformować najpóźniej w ciągu 7 dni naczelnika urzędu skarbowego. Bardzo ważne jest, by sprawdzać numer rachunku, na który zamierzamy przelać określoną kwotę. Nawet jeśli widnieje on na fakturze, nie oznacza to, że znajduje się również w rejestrze. Dlatego tego samego dnia, w którym zatwierdzamy przelew, powinniśmy przeszukać białą listę, ponieważ dane są tam aktualizowane raz dziennie. Kontrola w rejestrze obejmuje wybrany dzień, przypadający nie wcześniej niż w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym dany podmiot jest sprawdzany. Brak rachunku kontrahenta w wykazie nie jest podstawą do tego, aby domagać się od niego wprowadzenia numeru na białą listę podatników VAT, dlatego warto już w momencie zawierania umowy mieć pewność, że płatność ma być dokonana na poczet rachunku z wykazu VAT. Jeśli partner biznesowy poda nam inny numer, to może domagać się płatności na rachunek spoza wykazu, a zwłoka w zapłacie może rodzić odpowiedzialność odsetkową. Dlatego warto weryfikować kontrahentów na każdym etapie współpracy, szczególnie tych, z którymi dotychczas się nie współpracowało. 

JAK WPROWADZIĆ RACHUNEK ROZLICZENIOWY NA BIAŁĄ LISTĘ PODATNIKÓW VAT?

Co w przypadku, jeśli podmiot jest podatnikiem VAT, posiada rachunek rozliczeniowy, ale nie może odnaleźć go w wykazie? 

Rozwiązań jest kilka i są one uzależnione od konkretnych sytuacji:

  • brak rachunku lub konta firmowego

W takiej sytuacji należy złożyć rachunek rozliczeniowy w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej. Jeśli natomiast nie mamy pewności co do tego, czy rachunek używany w firmie jest rachunkiem rozliczeniowym założonym do prowadzenia działalności gospodarczej, to powinniśmy potwierdzić ten fakty w placówce bankowej.

  • rachunek firmowy nie został zgłoszony do urzędu skarbowego

Wówczas należy zgłosić rachunek do konkretnego urzędu. Firmy zarejestrowane w przez Centralną Ewidencję Informacji o Działalności Gospodarczej powinny zmienić dane właśnie tam. W CEIDG powinny zaktualizować informacje również osoby fizyczne, które prowadzą działalność gospodarczą niepodlegającą rejestracji (formularz NIP-7). Podmioty zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Sądowym muszą zaktualizować dane uzupełniane przez Krajową Radę Sądowniczą (formularz NIP-8). Spółki cywilne muszą zgłosić dane w formularzu NIP-2.

  • bank nie przekazał numeru rachunku do Systemu Teleinformatyczne Izby Rozliczeniowej

W takim przypadku należy wyjaśnić problem w placówce banku, który powinien przekazać numer rachunku automatycznie. 

Czemu służą dane zawarte na białej liście podatników VAT? Przede wszystkim bezpieczeństwu. Pozwala ona skontrolować status kontrahenta, który jest istotny dla odpowiedzialności za zobowiązania w VAT przy odwrotnym obciążeniu tym podatkiem. Chodzi zatem o podwyższenie stopnia bezpieczeństwa prowadzonych transakcji. 

archive company

Posługiwanie się fakturami uproszczonymi nie jest obowiązkiem podatnika. Jednak – jak sama nazwa wskazuje – taki dokument upraszcza pracę. Podawane są w nim tylko podstawowe dane, bez uwzględniania dodatkowych, bardziej szczegółowych informacji. Wraz z 2022 r. w życie wchodzą nowe regulacje dotyczące ewidencjonowania dokumentów sprzedaży, w tym również faktur uproszczonych.

CZYM JEST FAKTURA UPROSZCZONA?

Faktura uproszczona jest podstawowym dokumentem, który potwierdza zawartą transakcję między sprzedawcą usług lub towarów a ich nabywcą. Oznacza to, że faktura uproszczona jest dowodem księgowym uprawniającym do odliczenia podatku VAT. Jest też podstawą do wykazania sprzedaży.

KIEDY MOŻNA WYTAWIĆ FAKTURĘ UPROSZCZONĄ?

Zgodnie z Ustawą o VAT (art. 106e ust. 5 pkt 3) podatnik może wystawić fakturę uproszczoną, kiedy kwota należności ogółem nie przekracza 450 PLN / 100 EURO lub kiedy faktura zawiera dane pozwalające określić dla poszczególnych stawek podatku kwotę podatku. Nie można jednak w ten sposób dokumentować sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju i na terytorium Polski; sprzedaży, dla której na fakturze nie jest podawany NIP nabywcy; wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i świadczenia usług.

CO POWINNA ZAWIERAĆ FAKTURA UPROSZCZONA?

Informacje, które powinna zawierać faktura uproszczona podają Ustawa o VAT oraz rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie wystawiania faktur. Na czym zatem polega uproszczenie? Faktura taka nie musi zawierać danych wymienionych w art. 106e ust. 1 pkt 3,8,9, 11-14. Może nie podawać imienia i nazwiska / nazwy nabywcy towarów lub usług oraz jego adresu; miary i ilości dostarczonych towarów w zakresie wykonywanych usług; ceny jednostkowej towaru lub usługi bez kwoty podatku; wartości dostarczonych towarów lub wykonywanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku; stawki podatku; sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.

Na dokumencie muszą się natomiast znaleźć następujące informacje:

  • data wystawienia faktury uproszczonej
  • kolejny numer faktury w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny ją identyfikuje
  • numer identyfikujący podatnika
  • numer identyfikujący nabywcę towarów lub usług
  • data dokonania lub zakończenia dostawy (o ile została określona i różni się od daty wystawienia faktury
  • nazwa lub rodzaj towaru lub usługi
  • kwoty opustów lub obniżek cen (w tym także w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto)
  • kwota należności ogółem

CZY FAKTURA UPRSZCZONA MOŻE BYĆ PARAGONEM Z NIP?

Od początku 2020 r. w niektórych przypadkach można zastąpić fakturę uproszczoną paragonem, który staje się podstawą ujęcia wydatku w kosztach podatkowych. Sprzedawca może wystawić faktury do paragonu jedynie wtedy, kiedy na paragonie został zamieszczony NIP nabywcy w przypadkach, gdy nabywcą jest firma. Jeśli jest nim osoba prywatna, to na paragonie nie musi zostać wpisany NIP takiego konsumenta. Zatem w tradycyjnym modelu sprzedaży, jeśli klientami są osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, wystarczy zwykły paragon.

W przypadkach, kiedy klient nabywa towary lub usługi „na firmę”, to powinien poinformować o tym fakcie sprzedawcę przed przyjęciem przez niego zamówienia. Wówczas paragon z NIP, który dotyczy transakcji o wartości nieprzekraczającej 450 PLN / 100 EURO, może być traktowany jak faktura uproszczona. Nie należy na jego podstawie wystawiać dodatkowej faktury do paragonu. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (par. 10 ust. 1 pkt 7b) paragony fiskalne traktowane jako faktury uproszone powinny być księgowane zbiorczo, jednym wpisem. Muszą być zatem ewidencjonowane razem ze zwykłymi paragonami fiskalnymi w formie okresowego raportu z kasy fiskalnej.

Jeśli sprzedawca nie zastosuje się do powyższych zasad, to jego działanie będzie skutkowało nałożeniem sankcji na obie strony transakcji. Dodatkowo na koncie sprzedawcy powstanie dodatkowe zobowiązanie podatkowe wynoszące 100% podatku VAT, który został wykazany na fakturze do paragonu, co oznacza, że będzie on zobowiązany do odprowadzenia podwójnej kwoty podatku VAT.

JAKIE SĄ NOWE REGULACJE W KWESTII WYSTAWIANIA FAKTUR UPROSZCZONYCH?

Od 1 stycznia 2022 r., wraz z pojawieniem się Krajowego Systemu e-Faktur, podatnicy mogą wystawiać elektroniczne dokumenty księgowe w formie ustrukturyzowanej. Nowe regulacje wprowadziła ustawa z 29 października 2021 o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z nimi od teraz podatnik ma wybór co do formy dokumentowania sprzedaży. Nadal może wystawiać faktury papierowe, e-faktury lub e-faktury ustrukturyzowane wystawiane za pomocą Krajowego Systemu e-Faktur. Może przy tym korzystać z systemu mieszanego. Czy z czasem system ten stanie się obligatoryjny? Ministerstwo Finansów planuje, by stało się to w 2023 r., po uzyskaniu decyzji derogacyjnej Komisji Europejskiej.

Wraz ze wspomnianą wyżej ustawą pojawiły się zmiany w terminach wystawiana faktur, także uproszczonych. Ustawodawca wydłużył termin na ich wystawienie przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi oraz przed otrzymaniem całości lub części zapłaty z 30 do 60 dni. Oznacza to, że fakturę uproszczoną można wystawić – podobnie jak fakturę tradycyjną – nie wcześniej niż 60 dni przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi. Musi jednak zostać wystawiona nie później niż do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę. Przypadki, kiedy fakturę można wystawić dowolnie wcześnie, pozostawiono bez zmian.

Zrezygnowano również z obowiązku oznaczania duplikatów faktur wyrazem „duplikat”. Jeśli pierwotny dokument zaginął lub uległ zniszczeniu, to sprzedający powinien wydać kontrahentowi po raz kolejny taką samą fakturę, opatrując do obowiązkowo datą ponownego wystawienia. Używanie oznaczenia „duplikat” jest teraz dobrowolne.

Podobne udogodnienia dotyczą korekt. Zrezygnowano bowiem z umieszczania na dokumentach sformułowań „faktura korygująca” / „korekta”. Nie trzeba ponadto podawać przyczyn wystawienia dokumentu korygującego. Jeśli natomiast pojawia się konieczność dokonania korekt zbiorczych, to od 2022 r. można pominąć daty wystawienia faktur oraz wykonania usług lub dostawy towarów. W uproszczonej korekcie zbiorczej, w załączniku, należy uwzględnić jedynie numery faktur. Zlikwidowano ponadto obowiązek obejmowania korektą wszystkich dokonanych dostaw i wykonanych usług. Przedsiębiorca może korygować selektywnie i wskazać jedynie te pozycje i dokumenty, które wymagają korekty.  W przypadku faktury uproszczonej należy, podobnie jak dotychczas, zachować wszystkie wymagane w niej informacje.

Faktura uproszczona, choć zawiera mniej danych, funkcjonuje na bardzo podobnej zasadzie jak standardowa faktura. Dlatego też wprowadzone wraz z 2022 r. zmiany w kwestii fakturowania dotyczą także ich. Warto jednak pamiętać, że dokumenty, które nie mogą być wystawiane w Krajowym Systemie e-Faktur, a więc w formie ustrukturyzowanej, to faktury pro forma, faktury VAT-RR, noty korygujące, a także faktury, w odniesieniu do których przepisy nowego rozporządzenia przewidują brak obowiązku ujęcia numeru identyfikującego sprzedawcę na potrzeby podatku oraz faktury, w odniesieniu do których nowe rozporządzenie przewiduje brak obowiązku podawania danych umożliwiających jednoznaczną identyfikację nabywcy.